شاید زیاد به آن فکر نکنید، اما سانسور اینترنتی و فضای مجازی هر روز بر زندگی شما تأثیر می گذارد. قطعا انسان امروزی زمانی که وارد اینترنت میشود و دنبال چیزی میگردد از مسیری عبور خواهد کرد که قبلا بر روی آن نظارت و تایید صورت گرفته است و اگر غیر از این باشد سریعا با آن مقابله خواهد شد.

به همین دلیل است که توصیه جدی ما به شما استفاده از VPN امن در هنگام استفاده از اینترنت است تا بدون مشکل سانسور اینترنتی به محتوای دلخواه خود دست پیدا کنید. برای خرید VPN کلیک کنید.

ساسنور اینترنتی

با سانسور اینترنتی یا بدون سانسور اینترنتی مسئله این است

در حالی که بیشتر اوقات نام سانسور اینترنتی را میشنویم تمرکز بر چین، فایروال بزرگ و سیستم اعتبار اجتماعی آن است، اما همه چیز در مورد این موارد اصلی مرتبط با اقدامات دولتی نیست.

کشورهایی مانند آمریکا، روسیه، انگلیس، ترکیه، مجارستان و کره جنوبی نیز کنترل کاملی در دنیای دیجیتال دارند و سانسور اینترنتی را انجام می دهند.

بیایید ببینیم که همه چیز چگونه شروع شده و آنها می خواهند چه چیزی را مسدود کنند.

پیگیری شفافیت

همه چیز با جیمز مدیسون جونیور (James Madison, Jr) آغاز شد.

در حالی که شهروندان آمریکایی و جستجوگران موضوعات تاریخی با این نام آشنا هستند، اما در اینجا خلاصه ای برای هر شخص دیگری ارائه شده است تا موضوع بیشتر مشخص گردد.

جیمز مدیسون جونیور در شانزدهم مارس 1751 در مزارع بل گروو (Belle Groove Plantation) در ویرجینیا (Virginia) به دنیا آمد. وی به عنوان بزرگترین فرزند از دوازده فرزند، در هنگام مرگ پدرش مزارع را به ارث برد.

اکنون، طبق سنت آن زمان، او قرار بود مزارع را تحویل بگیرد و به کار پدرش را به عنوان یک کشاورز توتون تنباکو ادامه دهد.

اما او آرزوهای دیگری داشت. تیزبین و کنجکاو، او کاملاً به یک جوان تحصیل کرده تبدیل شد. وی به ویژه به فلسفه سیاسی علاقه مند شد و لیبرالیسم روشنگری (liberalism of the Enlightenment) را پذیرفت.

او سپس آنچه را که اکنون به عنوان حق جستجوی سعادت (pursuit of happiness) شناخته می شود، پیش می برد. در طی اولین کنگره، وی فشار در آزادی مذهب، آزادی بیان و حق داشتن یک اجتماع مسالمت آمیز را رهبری کرد.

بعداً چشم انداز وی به عنوان یک پدر موسس (founding father) به او لقب پدر قانون اساسی (Father of the Constitution) را می دهد. وی بیشتر مسئول پیشنهاداتی بود که آزادی مطبوعات و شفافیت دولت را تضمین می کند.

جیمز مدیسون جونیور اعتقاد داشت که یک دولت نباید از افرادی که به آنها خدمت می کند هیچ رازداری کند و مردم حق دارند اطلاعاتی درباره آنچه که دولت بر آنها دسترسی دارد به دست آورند (در حال حاضر درصد خیلی ناچیزی از این موضوع در جوامع آمریکایی رعایت میشود).

اما چگونه دولت های سراسر جهان امروز این ارزش ها را حفظ می کنند؟

تحت کنترل گرفتن اینترنت

قرار بود اینترنت ابزاری باز برای ارتباطات، تحقیقات و اخبار باشد و اطلاعات را با سرعتی بی سابقه منتشر کند.

مردم از چشم انقلابی در آموزش، روزنامه نگاری و بسیاری از زمینه های علمی هیجان زده شدند. و پیشرفت های حاصل از آن غیرقابل انکار است.

فعالان اجتماعی و سیاسی آن را به عنوان بستری جدید برای گسترش آگاهی در مورد اوضاع و احوال خود می دیدند. پیام های آنها بدون توسل به رمزهای مخفی بدون شنود از خطوطشان یا خواندن مکاتباتشان بلامانع است.

اما خوشبختی آنها کوتاه مدت بود. خب، حداقل در سالهای اینترنت.

صاحبان قدرت می توانند به راحتی آنچه در تلویزیون ملی است را کنترل کنند. رادیو هم همین طور. و مشاغل فعال در یک کشور می توانند برخی از محصولات خود را ممنوع ببینند. از کتاب گرفته تا تی شرت یا حتی غذا همه چیز پیش می رود.

اما اینترنت مکانی وحشی بود و تحت صلاحیت خاصی قرار نگرفت. کنترل کارهایی که یک شخص آنلاین انجام می دهد در مقایسه با زندگی واقعی دشوارتر بود. اما مقامات این قضیه را جدی گرفتند.

این امر منجر به توسعه ابزارها و روش های سانسور اینترنتی شد. در آغاز پس از تولد موضوعی به نام سانسور اینترنتی، آنها بسیار ضعیف و اعمال آنها برای دولت گران بودند.

اما امروز، ابزاری بسیار قدرتمند در دست رژیم های متمایل به سانسور اینترنتی هستند. کشورهای دموکراتیک نیز از سانسور اینترنتی برای جلوگیری از محتوای مضر یا غیرقانونی غیرمجاز مانند بازارهای مواد مخدر غیرقانونی استفاده می کنند. و برخی نیز از این سیستمها سوء استفاده کرده اند.

درباره 10 کشور دارای سانسور سنگین اینترنتی و چگونگی عبور از محدودیت ها بخوانید.

انواع مختلف سانسور اینترنتی

همه ما میدانیم که سانسور اینترنتی در کشورهای مختلفی در سراسر جهان رواج دارد، اما تنها یک نوع خاص و دلیل مشخص برای سانسور اینترنتی وجود ندارد. بیایید نگاهی به انواع منطق آنها بیندازیم.

سانسور اینترنتی به دلایل اخلاقی

این موضوع شامل حذف موارد زشت یا سوال برانگیز اخلاقی است. یک مثال کلاسیک برای این موضوع، محتوای بزرگسالان است.

سانسور اینترنتی به دلایل نظامی

این مورد در معرض تهدیدهای گروه امنیت ملی قرار دارد و به اطلاعات نظامی محرمانه اشاره دارد. مقابله با آنها به معنای دور نگه داشتن آنها از دشمن است، که می تواند ضد جاسوسی کند.

سانسور اینترنتی به دلایل سیاسی

سانسور سیاسی زمانی اتفاق می افتد که دولت ها اطلاعات شهروندان خود را پس بگیرند و این یک دامنه لغزنده واقعی است. این روشی برای کنترل جمعیت و جلوگیری از آزادی بیان است.

سانسور اینترنتی به دلایل مذهبی

این امر زمانی اتفاق می افتد که هر ماده ای که توسط یک دین قابل اعتراض باشد حذف شود. این اغلب می تواند شامل یک عقیده غالب باشد که اقلیت ها را محدود می کند.

سانسور اینترنتی به دلایل شرکتی

به جنگ دیگری برای کسب قدرت خوش آمدید…

روزنامه نگاران و افراد فعال در حوزه روابط عمومی می توانند مداخله کنند تا رسانه ها را از انتشار اطلاعاتی که مشتریان آنها را در شرایط بد قرار می دهد، منع کنند. یا ممکن است پس از جلوگیری از قرار گرفتن در معرض رقابتشان باشد.

همانطور که می توانید بگویید، بیشتر سانسورها به معنای ذهن گرایی است. و مقامات اغلب می توانند دستور کار خود را در مورد سرکوب چیزها داشته باشند.

سانسور اینترنتی آمریکا

سانسور اینترنت در ایالات متحده آمریکا

برای افرادی که درباره این موضوع نمیدانند باید گفت که ایالات متحده کاملاً سابقه ممنوعیت کتاب را دارد. در طول جنگ سرد، کتابهایی که به طور مثبت آنارشیسم، سوسیالیسم یا کمونیسم را به تصویر می کشید، توقیف شده بودند. یک نمونه آن مانیفست کمونیست (Communist Manifesto) است.

حتی همین اواخر سال 2018، رسانه ها کتاب ترس: ترامپ در کاخ سفید (Fear: Trump in the White House) را به عنوان یک ادعای تبلیغاتی پوشش دادند. کتابخانه های عمومی ویرجینیا نیز از قفسه بندی آن خودداری کردند.

و فراموش نکنیم که دولت فدرال ایالات متحده شکایتی علیه ادوارد اسنودن به اتهام نقض تعهدات قبل از انتشار در رابطه با سوابق دائمی خاطرات خود تنظیم کرد. بسیاری این را نوعی عقب نشینی می دانستند که مانع از آزادی بیان اسنودن می شود.

متن ها نیز هدف قرار گرفتند…

به عنوان مثال، در سال 2007، Verizon تلاش کرد تا از گروه پیام های سقط جنین NARAL Pro-Choice America برای استفاده از خدمات پیام متنی خود جلوگیری کند. آنها این کار را برای اجرای سیاستی انجام دادند که به مشتریان اجازه نمی دهد از این سرویس برای ارسال “پیام های ناخوشایند” استفاده کنند.

سخنگوی ورایزون گفت: این موضوع مدتی است در لیست پشتی آنها قرار دارد. با این حال، بسیاری از طرفداران NARAL احساس کردند این موضع گیری سیاسی علیه جنبش طرفدار انتخاب است.

بحث در مورد سانسور اینترنتی در ایالات متحده از زمان دولت بوش آغاز شد. به مدت هشت سال، مقامات سعی کردند نتایج تحقیقات تغییر اقلیم را از طریق سانسور اینترنتی، محدود کنند. منتقدان این کار را تلاشی برای تضعیف حزب دموکرات و سیاست های آن عنوان کردند.

اخیراً، مفسران راست گرا پس از توقیف در سیستم عامل های شبکه های اجتماعی برای اعتقادات سیاسی خود، ادعای تبعیض کرده اند.

این باعث واکنش شدیدی شد، و باعث شد کاخ سفید تحت دولت ترامپ ابزاری را راه اندازی کند که به کاربران امکان گزارش سانسور در سیستم عامل های رسانه های اجتماعی مانند فیس بوک، توییتر، اینستاگرام یا یوتیوب را می دهد.

ناگفته نماند که دولت ترامپ مدتهاست که از نظر استراتژیک سعی در محدود کردن دسترسی مطبوعات به کاخ سفید داشته است تا همچنان موضوع سانسور اینترنتی پر رنگ باشد. این در روح شفافیت دولت ها نیست.